Droga Krzyżowa 12 PDF  Array Drukuj Array  Email

MODLITWA O POKÓJ

Chwilę modlitwy z cierpiącym Chrystusem zamienimy na modlitwę o pokój w naszym sercu, w naszych rodzinnych domach, wspólnotach, narodzie i na całym świecie.

STACJA I

Niesprawiedliwy wyrok

Sądy winny zawsze bronić sprawiedliwości. Gdy wydają niesprawiedliwe wyroki sieją niepokój. Prawdziwy pokój opiera się na fundamencie sprawiedliwości. Panie Jezu, przyjmując w milczeniu niesprawiedliwy wyrok, uczysz nas zachowywać pokój przy rozwiązywaniu wszelkich konfliktów. Każdy, kto chce tworzyć i przekazywać pokój musi umieć przyjmować niesprawiedliwe wyroki i wszystkie wynikające z nich konsekwencje.

Panie Jezu, naucz nas z mądrością przyjmować krzywdzące wyroki.

STACJA II

Narzędzie śmierci

Krzyż to narzędzie kaźni i niszczenia człowieka. W rękach Chrystusa krzyż staje się narzędziem pokoju, nim Jezus jedna świat. Dotąd krzyż dzielił ludzi na krzyżowanych i krzyżujących. Odtąd będzie jednoczył. Panie przyjmujący krzyż, daj nam odkryć zawartą w nim mądrość. Na drodze życia rozpoznaje ludzi wypełnionych pokojem.

Panie Jezu, przez Twoją Matkę Bolesną prosimy Cię, wypełnij nasze rodzinne domy Twoim pokojem.

STACJA III

Pierwsze kroki na krzyżowej drodze

Droga śmierci. Panie, postanowiłeś zamienić tę krzyżową drogę wiodącą ku śmierci, na drogę życia. Pokój jest zawsze związany z troską o życie. Atmosferę pokoju mogą stworzyć tylko ci ludzie, którzy stają w obronie życia.

Panie Jezu, daj nam tak mocno umiłować życie, byśmy potrafili naszą drogę doczesnego życia przedłużyć w wieczność.

STACJA IV

Spojrzenie w oczy Matki

Nietrudno było dostrzec ponad ramionami żołnierzy, tworzących egzekucyjny pluton, oczy Matki. Ile pokoju było zawarte w tej wymianie spojrzeń. Panie, przypomniałeś sobie dom w Nazarecie wypełniony prawdziwym pokojem. Jeśli człowiek wychowuje się i żyje w takim domu, z łatwością na drodze życia rozpoznaje ludzi wypełnionych pokojem.

Panie Jezu, przez Twoją Matkę Bolesną prosimy Cię, wypełnij nasze rodzinne domy Twoim pokojem.

STACJA V

Spotkanie Szymona z Chrystusem

Dobry człowiek nigdy nie chce brać udziału w niszczeniu człowieka. Szymon również nie chciał. Zdawało mu się, że idąc na Kalwarię wchodzi na drogę wiodącą do śmierci. Skoro jednak spotkał na niej Chrystusa, po pewnym czasie zorientował się, że droga ta zmierza w stronę prawdziwego życia. Człowiek dobrej woli, jeśli spotyka się z Chrystusem, wcześniej czy później, odkryje sens Jego ofiary i sens swojego życia. W Chrystusie odnajdzie pokój, którego świat dać nie może.

Panie Jezu, objaw nam tajemnicę prawdziwego pokoju.

STACJA VI

Otarta twarz

Usuwanie śladów działania zła to wkład w budowę pokoju. Tam, gdzie go nie ma, zawsze są rany i łzy, które trzeba opatrzyć i leczyć. Tam, gdzie chodzi o pokój, muszą być ręce leczące rany. Panie Jezu, wynagradzający dobry czyn Weroniki, naucz nas z miłością opatrywać rany ludzi skrzywdzonych.

STACJA VII

Pan Jezus upada

Trudna, bardzo trudna jest droga wiodąca do pokoju. W budowę pokoju może angażować się jedynie ten, kogo stać na wytrwałość. Wiele przeszkód trzeba pokonać, aby cel osiągnąć. Nigdy nie wolno zrezygnować z budowy pokoju w małżeństwie, rodzinie, środowisku pracy, narodzie. Przekazywać i pielęgnować pokój to nasze chrześcijańskie zadanie.

Panie Jezu, powstający z drugiego upadku, prosimy Cię o łaskę wytrwania, aby nikt z nas nie zniechęcił się i nigdy nie zrezygnował z trudu budowania świata pokoju.

STACJA VIII

Chrystus dostrzega płaczące niewiasty

Ten, kto patrzy tylko w siebie, nigdy nie będzie apostołem pokoju. Trzeba mimo utrudzenia, cierpienia, choroby, skrajnej słabości, nawet starości, dostrzegać innych, również tych, będących w lepszej sytuacji od nas. Ta troska o dobro innych decyduje o wzroście pokoju między ludźmi.

Panie Jezu, przenieś nasz wzrok z siebie na innych. Niech nasze serce, nawet w najtrudniejszej sytuacji, najcięższej chorobie, będzie zatroskane o dobro innych.

STACJA IX

Pan Jezus upada po raz trzeci

Pokojem można promieniować nawet w najtrudniejszej sytuacji. Panie Jezu, leżysz na ziemi prawie bez sił, a jednak promieniujesz swoim pokojem na cały świat i wszystkie wieki. Każdy, kto trwa w zjednoczeniu z Tobą, staje się apostołem pokoju. Nawet w ostatnich godzinach agonii, w obliczu śmierci, człowiek zjednoczony z Tobą, Panie, promieniuje na otoczenie pokojem.

Naucz nas, Panie, trwać w łączności z Tobą, bo tylko wówczas możemy być światłością świata.

STACJA X

Ubóstwo dla pokoju

Ten, kto zamierza podjąć trud budowy świata pokoju musi być gotów stracić wszystko. To wielka sztuka. Gdziekolwiek rozpoczyna się walka o to. co moje, kończy się pokój, a zaczyna wojna. Prawdziwy  pokój   może  być  tylko   tam,   gdzie  panuje duch ewangelicznie rozumianego ubóstwa.

Panie Jezu, bez sprzeciwu oddający swoje własne ubranie w ręce żołnierzy, prosimy Cię o ducha ewangelicznego ubóstwa.

STACJA XI

Cierpienie dla pokoju

Panie, tak łatwo było Ci oddać ciosem za cios, a nie uczyniłeś tego. Oddałeś swoją rękę, aby żołnierz przybił ją gwoździem do krzyża. Uczysz nas, jak należy cierpieć dla pokoju, jak pozyskać tego, kto prowadzi wojny, rani i zadaje ból. Swoją ofiarą ukazujesz nam cenę prawdziwego pokoju, a jest nią Twoja Krew. Apostoł pokoju musi być człowiekiem odważnym.

Panie, obserwując Twoją dobrowolną ofiarę, w której zgadzasz się na przybicie do drzewa krzyża prosimy, aby kropla krwi, wypływająca z Twojej ręki i spadająca w nasze serca, wypełniła je odwagą.

STACJA XII

Śmierć dla pokoju

Kończy się Twoje życie, Panie, kończy się droga, którą prowadzisz nas w świat pokoju i oto pojawiają się pierwsze owoce pojednania. Łotr odkrył wielką wartość pokoju i prosi Cię o miłosierdzie. Setnik, dowódca plutonu egzekucyjnego, wyznaje swoją wiarę. Umierasz oddając życie doczesne po to, abyśmy urodzili się do nowego, duchowego życia.

Z Twojego krzyża płynie pokój na cały świat. Prosimy Cię, Panie, niech wypełnia on serca ivspółczesnych łotrów i setników naszego świata.

STACJA XIII

Pokój śmierci

Jedynie prawdziwy pokój, jaki znamy na ziemi, to pokój śmierci. Prawie wszyscy z szacunkiem odnosimy się do majestatu śmierci. Jedyne miejsce na ziemi, gdzie ludzie sąsiadują w pokoju, to cmentarze. Ale jest to pokój przejściowy, bowiem prawdziwy pokój, wypełniony życiem, rozpocznie się dopiero poza zasięgiem śmierci.

Panie, spraw, aby nikt z nas nie tęsknił do świętego spokoju, w którym nic się nie dzieje. Pozwól nam kroczyć odważnie drogą życia do prawdziwego pokoju, który jest pokojem życia wiecznego.

STACJA XIV

Pan Jezus złożony do grobu

Kiedy w Poranek Wielkanocny opuściłeś grób i przybyłeś do Apostołów, pierwsze słowa, które wypowiedziałeś, brzmiały: „Pokój wam". Wracałeś ze świata pokoju i ofiarowałeś Apostołom oraz nam wszystkim, jeden z najcenniejszych Twoich darów. Później tłumaczyłeś, że trzeba było, aby Mesjasz wiele wycierpiał i tą drogą wszedł do świata pokoju.

Panie Jezu, kończąc naszą wspólną Drogę Krzyżową prosimy Cię o wytrwanie, o to, byśmy wszyscy, którzy dziś kroczyliśmy Twoimi śladami, odnaleźli się w świecie Twojego pokoju. Prowadź, nas ścieżkami życia, przeprowadź przez grób i wprowadź w Twój dom wypełniony wiecznym pokojem.

(ks. Edward Staniek)